Bizipenak

11 egunetan hamaika bizipen

 

11 egunetako ariketan egunez egun bizi ditugun esperientziak kontatzeko gonbitea egin nahi dizugu. Partekatu zure egunerokoan aurkitu dituzun egoerak eta hizkuntza ohiturak aldatzeko erabili dituzun estrategiak.

#HizkuntzaOhiturakAldatzenAriGara

lasarte-orian eman nuen izena han egiten dudalako lan eta hango giroa, kalean bereziki, oso pozgarria izan zen; bagenuen aurretik eskarmentua eta aurrekoaren ezagutzarekin oso eroso sentitu nintzen: denek genekien zer zen eta nola jokatu, denek genuen horretarako gogo bizia. donostian, bizi naizen hirian ere izan nituen sorpresa atseginak: inoiz euskaraz entzun ez, eta betiko tabernakoak dena egin zidan gure hizkuntzan, agi denez, ikasten ari da eta mintza praktika egiteko erabili zuen terrazako eremua.

ana (lasarte-oria)

Ahobizi

Makina bat egoera aipatuko nituzke, baina honako hauek nabarmenduko ditut: lehenenengo, Euskaraldia hasi zenetik eta gaur arte, etxean euskaraz gehiago hitz egin dugu; bigarrena, hiritik zehar, jendeak txapa ikustean, euskaraz hitz egiten saiatu da; eta, azkenik, ohiturak ohitura, gaztelaniaz mintzatzen diren lankideekin oso zaila izan da hizkuntzaz aldatzea.

Jone (Vitoria-Gasteiz)

Ahobizi

Egoera askotan oso gustora sentitu naiz kataluniarrek erakutsi ohi duten erradikaltasun linguistikoa praktikatzen. Oso aberasgarria izan da, esparru denetan, pertsona ororen euskara anitza bizitzea.

Iñaki (Arrasate)

Ahobizi

Euskal Herriko Unibertsitateko fakultate batean lan egiten dut. Nire lankide bat Euskaraldian parte hartzera animatzen saiatu nintzen. Bere lanpostua jendaurrekoa da, atezaintzan. Lankidearen euskara maila PL1 da eta fakultateko ikasle eta langileek badakigu euskaraz eroso ez dagoela eta gazteleraz egiten dugu berarekin, nahiz eta bere betebeharra arreta euskaraz edo gazteleraz ematea izan.
Belarriprest txapa jartzera animatu nahi nuen, horrela atezaintzara hurbiltzen diren euskaldun guztiek euskaraz lasai egin dezaketela ikus zezaten eta lankideak, egoeraren arabera, gazteleraz edo euskaraz hitzegitea erabaki. Esan nion Euskaraldiaren helburua, Euskal Herrian geroz eta euskara gehiago "entzutea" zela, euskararen erabilera bultzatzea. Bere erantzuna (gazteleraz): "Nik ez dut nahi euskara geroz eta gehiago entzutea, baizik eta kontrakoa, geroz eta euskara gutxiago entzutea. Espainian gaude eta guztiok espainola dakigunez, espainola erabili dezakegu elkar ulertzeko".
Nire ondorioa: 11 egunez ahobizi izateak euskarari lagunduko dio, baina oso gutxi. Egunero, bizitza osoan zehar, euskaraz egitea euskaldunen artean derrigorrezkoa da, euskara bultzatu nahi badugu. Euskararen kontra egingo dutenek askoz ere gehiago direlako eta egunero euskararen kontra aritzen direlako.
Ahobizi naiz egunero, aukera dudan guztietan. EHUn lan egiteak ez du laguntzen eta estres linguistikoa areagotu egiten zait. Euskararen erabilera normalizatua egon beharko litzatekeen ingurune batean, euskara ze gutxi babesten den sortarazten dit ezinegona: ez errektoretza taldekoek, ez irakasleek edo langileek, ez eta ikasle askok ere ez dute euskararen alde egiten. Euskara plana dugu EHUn, baina hor adostutakoa ez betetzeak ez du inolako ondoriorik eta beraz egunero, fakultateetan, departamentuetan edo errektoretzan, euskararen erabilera oztopatzen duten erabakiak hartu daitezke lasai asko.

Eskerrak ahobizi izaten urteak daramatenei eta berdin jarraituko dutenei. Txaparik soinean ez, baina militantzia egunero janzten dutenei.

Haizea (Gasteiz)

Ahobizi

Euskararen alde dagoen jarrera positiboa pribatutasunetik atera eta jendaurrean erakusteko balio izan du. Jendea gogo handiz gagoela somatu dut.
Euskara egunerotasunean erabiltzeko zailtasunak dituztenak ere urratsak ematen ikusi ditut nire inguruan, naiz gerora hozte bat ere eman den.
Lanean nirekin gazteleraz komunikatzen den kide batekin euskara, saltoka bada ere, etengabe presente egotera pasa da geroztik.
Bestalde oso mingarriak egin zitzaizkida bi pasarte aipatuko ditut.
Euskaraldiaren lehen egunean Urkullu jauna Legebiltzarreko atriletik txapa paparrean zuela gazteleraz entzutea onartezina da. Dirutza ikaragarria ordaintzen den itzulpen zerbitzupean ere ezin euskaraz hitz egin?
Bestetik, ETB2 kateko Teleberriko ezataria behin eta berriz " La Asoka" esaten entzutea ere etsigarria da. Zenbait jende ari da bere hizkunrz eskakizuna betetzeko ahaleginetan eta ETBn zer?
Bukatzeko. Aurrera begira zer? Ekimen oso positibia iruditzen zait eta bere itzalpean formato berriak burutu litezke. Hona proposamen bat. Euskaraldia saio berri bat proposatzen denerako, partaide bakoitzari urrats modura ulertuko litzatekeen konpromiso bat eskatzea, norberak bere buruari jarritakoa eta aurrera begira betetzen ahaleginduko dena.
Mila esker eta aurrera.

Jon (Beasain)

Ahobizi

Nafarroan, euskaldunok, nazkatuta gaude euskarari ematen zaion erabilera politikoarekin. Hau horrela izanik, Administrazioan, udaletxe askotan,... euskarak balio sinbolikoa dauka, hots, hutsaren parekoa da.

Politikariek (berdin du ze koloretakoak diren) euskara, haien ezintasunak, haien mixeriak, etab. estaltzeko erabiltzen dute.

Euskara, balore positibotzat erakusten ez den bitartean, erakusten ez dugun bitartean, jai daukagula uste dut. Euskara guztiona, guztiontzat behar du izan.

Kultura (euskara) beti izan da subertsiboa. Potereak aski ongi daki hori. Potereak nahiago du jendea betiko ohiturekin jarraitzea, betiko gauzak, betiko moduan egitea, sormena, irudimena, etab. lantzea baino.

Euskaraldia, eguneroko " normaltasunaren? " aurrean, arnasgune bat izan da. Ekimen hauek beharrezkoak dira. Urte osoan zehar. Herriak herriarentzat sortutakoak. Irudimena eta elkarlana sustatuz.

Ni neu (Atarrabia)

Ahobizi

Ahobizi rola hartu ondoren jende aunitz euskaraz mintzatzen dela konturatu naiz. Gainera, aitzaki honekin gure hizkuntza gero era gehiago erabiltzen da. Baina, benetako konpromisoa gaurtik aurrera hartu behar dugu: txaparik gabe ibili arren ahobizi rola segitzea.

Julia (Antsoain)

Ahobizi

Egia esan, ez da aldaketa handirik izan nire bizitzan 11 egun hauetan. Lehendik ere banintzen Ahobizi. Aldaketa bakarra izan da, inguruan, hainbeste jende txaparekin ikusteak, poza eta indarra eman dizkidala.

Anekdota bat izen nuen, amona batekin. Eskailera mekanikoak geldi zeudela eta nondik igo zitekeen galdetzera etorri zelarik, hark gaztelaniaz galdetu zidan, nik euskaraz erantzun, eta orduan ohartu zen txapa nuela. Eta nik hark ere bazuela, Ahobizi, hain zuen ere. Orduan keinu bat egin zuen, "ai ama, ta ni erdaraz" esanez bezala... tira, niretzat ez da egoera berria izan, baina harentzat agian bai. 80 ta piko izango zituen eta ohiturak eraginda... nahiz eta Ahobizi txapa eraman (euskaldun petoa zen)...

Normalean egoten ez naizen kuadrila batekin pote bat hartzen ari ginelarik ere, txaparik gabeko belarriprest batzuk izan genituen hor... (bua, os sigo pero justo-justo e!?) jendeak uste baino gehiago dakiela oso argi geratu zait! Gero han zegoen baten ahizpa agertu zen, eta euskaraz ari ginela ohartuta (antza, ez da ohikoa haien artean), berehala erakutsi zigun Belarriprest txapa, "ni belarri prest e!?" Eta azkenean ditugun ohiturez hizketan amaitu genuen, herrian euskaltegian dagoen eskaintzaz...

Nire ustez, horrelako ekimenak oso beharrezkoak dira. Egun hauetan normalean baino "normalagoa" sentitu naiz... 😉 ez dago gaizki!

Amaia (Andoain)

Ahobizi

Nire ustez Belarriprest rola azaldu da kanpotarrentzat den moduan, hau da euskaraz bizitzeko ahalegina egiten dugun guztiok Ahobizi izan behar dugunaren itxura emon dau bai kanpaina guztian bai herri gehienentzuetan azaldu dan modura, agertu diren elkarrizketetan komunikabide guztietan horretara bideratu dabe.
Nire ustez gutxietsi egin da Belarripresten rola eta aukera bat galdu da hori ganoraz azaltzeko edo ni ez naiz enteratu.
Berrian irakurri ditudan elkarrizketak horri buruz tamalgarriak begitandu jatez , azaltzarekoan rol bakoitza esan nahi dot.

Iñaki (Aulesti)

Belarriprest

Euskaraldiak balio izan dit konturatzeko kalean dagoeneko ahal dudan ia guztietan euskeraz hitz egiten dudala, baina egia da, ez naizela nere ohiko zirkulotik atera, beraz, ez dakit ze jarrera izango nukeen arrotza zaidan inguru batean. Etxean, gehiago kostatu zait ohiturak aldatzea. Azkenean, egun osoko nekeak gainean ditudala, errazenera jotzeko tentazioa bertan izan dut, etxeko guztiek ez baitute euskara guztiz "dominatzen", eta batzuetan ezin uko egin tentazioari.
Inguruan ikusi ditudan jarrerei buruz, esan beharra daukat batzuetan tristura punttu bat ere eragin didatela, ikusi baititut ahobizi asko, haien konpromezua alde batean utzita. Eta, aldi berean, poztasun asko eman dit ama euskeraz hitz egiten ikusteak, aspalditik ez zuelako saiakerarik egiten; ariketa honek behar zuen bultzada eman dio.

Eskerrik asko antolatu duzuen mugimendu izugarri honengatik, eta jarraitu orain bezain ondo lanean, oso urrutira iritsiko baita Euskaraldia bide hontatik jarraitzen baduzue!

Ane (Hondarribia)

Ahobizi

<1234567891011121314151617181920212223>

Idatzi zure bizipenak

Euskaraldian, ariketa egiten ari zaren artean, egoera berriak aurkituko dituzu: lorpenak eta ezinak, ezusteko onak eta egoera zailak. Egoera hauek nola bizi dituzun jasotzeak zure hizkuntza-ohituren aldaketa-prozesuan lagunduko dizu. Gainontzeko partaideekin partekatzeak, antzeko egoerak bizi ditzaketen beste lagunak ere lagundu ditzake.

Gune hontan jaso eta zabalduko ditugu egunotako bizipenak.