Bizipenak

11 egunetan hamaika bizipen

 

11 egunetako ariketan egunez egun bizi ditugun esperientziak kontatzeko gonbitea egin nahi dizugu. Partekatu zure egunerokoan aurkitu dituzun egoerak eta hizkuntza ohiturak aldatzeko erabili dituzun estrategiak.

#HizkuntzaOhiturakAldatzenAriGara

Ilusio handiz heldu nion kanpainari. Betidanik izan dut "horrelako zerbait" egiteko gogoa. Askotan ibili naiz nolabaiteko "txapa" baten bila, non adierazi ikusten duenari, berak nahi baldin badu, ni oso gustura hurbilduko natzaiola euskaraz. Gainera, egun hauetan ohartu naiz ilusioa egiten digula, guztioi, "gure sentimentu" berekoak topatzea, "guretarrak" sentitu ditut eta atsegin egin zait. Asko garela elkarrekin ikusi dut eta goxotasuna eman dit, ilusioa. Orain, txapa soinean eramanez jarraitzeko gogoa sumatzen dut eta halaxe egingo dut, nahiz eta askok esan: - Hori bukatu da - Nik zera erantzuten diet: - Ni euskaraz aritzeko prest nagoela ez da bukatu eta inguratzen zaizkidanak jakin dezatela nahi dut. Ea denon artean "euskaldunak" izatea lortzen dugu, gure lotsak eta alferkeriak alde batera utziz...Eskerrik asko!

Tere (Uztegi)

Ahobizi

Triste sentitzen naz. Bukatuta Euskaraldia dana bardin jarraitzen du. Españera nagusi

Irune (Ermua)

Ahobizi

Oso esperientza polita izan da. Jendeak oso ondo hartu du ekimen hau, ta lotsa alde batera uzten saiatu dira. Nahiz eta lan asko egiteke dagoen oraindik, indarra eman dit beti euskerarekin hasteko!

Aitziber (Gasteiz)

Ahobizi

Egia esanda, nire egunerokotasunean euskararen erabilpena ez zen aldatu, txapa eman edo ez, beti hitz egiten baitut euskeraz. 11 egun hauetan ingurukoei txapa jantzita ikusteak ordea indarra eman dit nire ohiturekin aurrera jarraitzeko. Esango nuke nire arazoa hiriburuetara joandakoan hasten dela, Donostia, Bilbo edo Gasteizera. Betidanik joera handiagoa dugu hangoekin erdaraz mintzatzeko, uste baitugu ez dakitela euskeraz hitz egiten. Ekintza honek ordea ikusarazi dit uste duguna baino jende gehiagok dakiela hizkuntza hau hitz egiten. Falta zaien gauza bakarra dakitena praktikan jartzeko, indarra eta grina dira. 11 egun hauek horretarako balio dutela uste dut. Denon indarrak batu eta jendeari euskeraz hitz egiteko pasioa pizteko. 11 egunez soilik ohiturak aldatzeko balioko digu eta beste 365 egunetan praktikan jartzeko!

Haizea (Azkoitia)

Ahobizi

Lehen egunetan ahobizi txapa zeukaten jendea hazi zen nirekin euskera hitzegiten...baina asko kostatzen zaiela esanez ohiturak aldatzea...baina bizpahiru egunetan nirekin gaztelaniaz hitzegitera bueltatzen ziren...gaur egunean nahiz eta ni euskeraz hitzegiten hazi, ohiturak aldatzea asko kostatzen da..ni euskaltegira egunero Joan arren Kalean asko kostatzen zait euskera praztikatzea.nik proposatuko Nuke urte osoan txapa eramatea

Ana Belén (Mendaro)

Belarriprest

Zenbaki ezezagunetik dei bat jaso nuen. 33 aurrezenbakia zeukanez, frantsesez erantzutea pentsatu, baina, tira ba, euskaraz hasi nintzen: "Bai, esan!"
Nire harridurarako beste aldeko ahotsak euskaraz ere erantzun zuen, Iparraldeko euskaldun bat zen-eta.
Telefonoz ere lehen hitza euskaraz.

Juan (Donostia)

Ahobizi

Ahal nuen neurrian euskaraz egin dut lehen hitza. Gehiago egingo nuen baina kasuren batean lehen hitza gaztelaniaz egin diot euskaraz zekien bati eta ordutik aurrera txapa zuen orori euskaraz egin nion eta ez zutenei galdetu egiten nien ea ze hizkuntzatan nahiago zuten hitz egitea.
Konturatu naiz baita ere, ahobizien artean asko ta asko gaztelaniaz hizketan ikusi ditudala eta nire inguruan belarriprest rolekoek gogoa jarri dutela.
Anekdota bezala, azken aurreko egunean, ahobizi txapa galdu nuen

Ander (Legorreta)

Ahobizi

Bulegora iritsi eta kanpoan gure bizilaguna, (belarriprest bera) eta gure lokal jabea (euskaldunberria, baina txaparik gabe) hizketan topatu nituen. Biekin beti euskaraz egiten dut, eta beraien elkarrizketara batu nintzen. Erdaraz ari ziren biak. Ni, noski, euskaraz. Eta lokal jabeak euskaraz erantzun dit. Belarripresta harrituta, ez omen zekien euskalduna zela. Hortik aurrerako guzti-guztia euskaraz egin genuen, eta joan nintzenean hor utzi nituen biak euskaraz hitz egiten euren artean.

Asier (Arama)

Ahobizi

lasarte-orian eman nuen izena han egiten dudalako lan eta hango giroa, kalean bereziki, oso pozgarria izan zen; bagenuen aurretik eskarmentua eta aurrekoaren ezagutzarekin oso eroso sentitu nintzen: denek genekien zer zen eta nola jokatu, denek genuen horretarako gogo bizia. donostian, bizi naizen hirian ere izan nituen sorpresa atseginak: inoiz euskaraz entzun ez, eta betiko tabernakoak dena egin zidan gure hizkuntzan, agi denez, ikasten ari da eta mintza praktika egiteko erabili zuen terrazako eremua.

ana (lasarte-oria)

Ahobizi

Makina bat egoera aipatuko nituzke, baina honako hauek nabarmenduko ditut: lehenenengo, Euskaraldia hasi zenetik eta gaur arte, etxean euskaraz gehiago hitz egin dugu; bigarrena, hiritik zehar, jendeak txapa ikustean, euskaraz hitz egiten saiatu da; eta, azkenik, ohiturak ohitura, gaztelaniaz mintzatzen diren lankideekin oso zaila izan da hizkuntzaz aldatzea.

Jone (Vitoria-Gasteiz)

Ahobizi

<12345678910111213141516171819202122>

Idatzi zure bizipenak

Euskaraldian, ariketa egiten ari zaren artean, egoera berriak aurkituko dituzu: lorpenak eta ezinak, ezusteko onak eta egoera zailak. Egoera hauek nola bizi dituzun jasotzeak zure hizkuntza-ohituren aldaketa-prozesuan lagunduko dizu. Gainontzeko partaideekin partekatzeak, antzeko egoerak bizi ditzaketen beste lagunak ere lagundu ditzake.

Gune hontan jaso eta zabalduko ditugu egunotako bizipenak.