Bizipenak

11 egunetan hamaika bizipen

 

11 egunetako ariketan egunez egun bizi ditugun esperientziak kontatzeko gonbitea egin nahi dizugu. Partekatu zure egunerokoan aurkitu dituzun egoerak eta hizkuntza ohiturak aldatzeko erabili dituzun estrategiak.

#HizkuntzaOhiturakAldatzenAriGara

Oso anekdota polita izan dut senarraren amarekin.
Nahiz eta bera euskaldunzaharra izan, beti lotsatzen zen euskaraz, bere ustez, gaizki hitz egiteagatik. Hala ere, oso euskara polita du, Nafarroako Aralar ibarrakoa, eta izugarri ongi egiten du.
Lehen beti erderaz egiten zuen guztiezkin. Orain, euskaraldia dela eta, beti egiten du euskaraz nirekin eta bere senarrarekin.
Espero dugu hemendik aurrera beste euskaldunenekin ere euskaraz aritzea.
Orain arte askotan saiatu izan naiz berarekin bere jatorriko hizkuntzaz mintzatzen eta ezin.
Eta orain, Euskaraldia dela eta, lortu izan dut, berari euskaraldia zer zen azaldu eta gero.
Mila esker 🙂 :-):-)

Oharra: Nik ere komplexu asko nituen, eta orain askoz gutxiago, orain lehenengo hitza batzuetan euskaraz egiten dut harro-harro. Hala ere, oraindik ez beti, baina hori egiten jarraitzen saiatuko naiz.

Rosa (Atarrabia)

Ahobizi

Kontzientzia gehiago hartu dut nire harremanarekiko euskararekin: noiz egiten dudan euskaraz eta noiz dudan joera gazteleraz egiteko, pentsatzen nuen baina pertsona gehiagorekin hitz egin ahal dudala euskaraz, gazteleraz hitz egiten dudanean -euskaraz egiteko aukera egonda- nire burua kontziente egiten dut eta euskarara saiatzen naiz pasatzen,... Euskaraldia bukatuta erabakia hartu nuen ahobiziaren txapa eramateko jarraian eta horrela egiten dut oraindik (eta sorpresa polita izan da niretzako deskubritzea ez naizela bakarra izan): alde batetik ez galtzeko "iparra" hizkuntzarekiko eta, bestaldetik, pertsonak ni identifikatzeko euskaldun gisa. Emaitza positiboa izaten ari da zalantzarik gabe. Esker mila, Euskaraldia proposamen ederra eta ezinbestekoa iruditu zaidalako!!!

Vega (Gasteiz)

Ahobizi

Esperientzia hau oso polita izan da. Niretzat hitz egitea zaila da baina pozik nago. Datorren urtean berriro espero dut.

Maite (Erriberri)

Belarriprest

Nire emazteak euskera ez jakiteak eragin handia du nire egunerokotasunean eta nire alabeek berarekin erderaz hitz egin behar dutenez nahiko erabiltzen dute erderaz. Euskaraldian parte hartu ondoren biak hasi dira euskara gehiago erabiltzen eta ez bakarrik nirekin. Haien lagunekin euskaraz hitz egiten hasi dira. Sekulako lorpena gure herria nahiko erdalduna da eta. Eskerrik asko

Jokin (Leioa)

Ahobizi

Oso ekimen interesgarria eta baliagarria izan da. Praktikotasunean oinarrituta egonik, egunerokotasuneko deserosotasunak eta desorekak agerian jarri ditu eta batzuetan balantzak beste aldera egitea ere lortu du.

Ekimenak ez ditu euskaldunak bakarrik interpelatu, baizik eta espektro zabalago batengana iritsi da eta inplikazioak eta deserosotasunak ere beste modu batera banatu dira.

Pertsonalki, txapa eramateak eta jendea txaparekin ikusteak indarra eman dit eta ilusioa piztu. Eta are garrantzitsuago, euskaraz hitz egiteagatik justifikazioan erori beharra kendu dit hein haundi batean, justifikatu beharra zuena (izatekotan) parekoa izanik. Nahiz eta euskaraldia izanik ere egoera batzuetan ez eroso sentitu (ez nioke euskaraz hitz egingo ulertzen ez duen bati adibidez).

Gero egia da 11 egunetan egoera guztiak ez direla ematen (galdetegiko egoera batzuk esaterako), eta beste batzuetan ere ahaztu zaidala euskaraldian nengoela. Agian zailena, gazteleraz-euskaraz hitz egiteko ohitura dudan euskaldunekin euskara hutsean egitea izan da , euskaraldiko "alerta" egoera albo batean utzi eta betiko ohiturekin jarraitu dudalako.

Baina eskerrik asko hau antolatu duzuen guztioi! Ea jarraipena duen

Lola (Donostia)

Ahobizi

Sentipen gazi-gozoa dut. Agian nire ingurunea nahiko erdalduna delako (eta hortik ohiko gaztelerarako joera), agian zenbait lekutan "estralurtar" samar sentitzen nintzelako... aitortu behar dut ez dudala nire rola beti bete. Egia esan, nire kasuan egoera ez zen gehiegi aldatu: lehendik euskaldun zirela nekienekin (eta txapadunekin) euskaraz aritu eta besteekin, gazteleraz. Konplexu gehiegi dut oraindik ahobizi rolean bete-betean sartzeko. Beharbada hurrengoan adore gehiago izango dut, edo bestela belarriprest rola hartu.
Hori bai, zenbait belarriprestekin elebitako elkarrizketak izatea lortu dut! Izugarria iruditu zait batzuek, asko jakin gabe, euskeraz aritzeko -edo ulertzeko- egin duten ahalegina. Biba zuek!

Miguel (Iruñea)

Ahobizi

Alde batetik, oso polita izan da aurretik espero ez nuen euskaldunekin topo egitea. Bestetik, adiskide euskaldun pare batekin hemendik aurrera beti euskaraz aritzea erabaki dugu

Cesar (Iruña)

Ahobizi

Ni Nafarroako herri ttiki batekoa naiz. Egunerokoan beti euskaraz mintzatzen naiz (familian, lagunekin, herriko komertzioetan...), inguru euskaldun batean bizi naiz ttikitatik. Orain dela 2 urte Bilbora joan behar izan nuen ikasketa aferengatik (Unibertsitateko ikasketak bilbon egiten ditut). Erran beharra dut Bilbora joan nintzelarik izugarrizko "txaskoa" hartu nuela, izan ere nafarroi beti euskararen paradisu gisa saldu izan digute euskadi, eta guztiz kontrakoa zela ohartu nintzen.
Euskaraldian zehar, nere herrian ez dut aldaketarik sumatu, denak baikara ahobizi edo belarriprest (badago adineko jendea erderaz solasean ere ez dakiena, eta kanpotar guztiek ikasi dute euskaraz ulertzen, beraz beraiek dira belarriprestak). Egunerokoan euskaraldi konstantean bizi garela erran daiteke, txaparik ez eraman arren.
Bilbon aldiz, arras desberdina izan da. Kalean jende aunitz ikusi dut txaparekin baina arras jende guttik betetzen du bere rola.
Bilbora joan nintzenetik beti jarraitu izan dut ezezagun guztiei ere nere lehendabiziko hitza euskaraz egiten. Euskaraz erantzuten badidate, ba euskaraz! ezin hobe. Erdaraz egiten badidate baina nik errandakoa ulertu badute, euskaraz jarraitzen dut.
Nik espero nuena baina euskaldun guttiago dago Bilbon.

Miren (Nafarroa->Bilbo)

Ahobizi

Oso interesgarria iruditu zait ariketa, batipat jakiteko azken 40 urtetik ona euskaldunok ze bidea hartu degun jakiteko.
Iruditu zait zaila dela hainbat lagun/familiagaz dekozun rola aldatzea. Bi euskaldun berrientzat euskeraz eitea gure artean zaila eiten zaigu biok gaztelera erabili izan badugu gure harreman hasieratik. Ohituren aldaketa zaila egiten da jakinda euskal berri bihontzat "amaren hizkuntza" gaztelera dela.
Bestalde, ikusi dudanez askotan euskaldun zaharrak gaztelera ikusten dutela positiboki, "hirietako" - "telebistako" - "liburuetako" hizkuntza potente bezala, ta gaztelera eiten dute errez euskaldun berrien aurrean, eta ere gero eta gehiago haien artean hitzegirerakoan. Hori landu beharreko puntu bat da, nere ustez; batipat herri txikietan non gaztelera gero eta pisu gehiago dauka..

Zuberoa (Bilbao)

Ahobizi

Nere inguruan egoera ez da asko aldatu 11 egun horietan, aurretik Euskaraz hitz egiten genuenak berdin jarraitu dugu eta onartu behar da Euskaraz nahiz eta ondo ez hitz egin egon direla lankideak saiatu direla nahiz eta belarriprest ez izan.
Pena haundia ematen didana da haurren egoera, askok eta askok nahiz eta Euskaraz ikasi, patioan eta eskolatik kanpo Gazteleraz egiten dute eta askori izugarri kostatzen zaie elkarrizketa bat Euskaraz mantentzea, beraz, Hondarribian behintzat hortik hasiko nintzateke. Eskola desberdinetan Euskaraldia 365 egun!! Oso tristea hauen egoera. Irakasleek behartu beharko dituzte haurrak Euskaraz hitz egitea, guri txikitan bezala, eta haiei eskerrak Euskaraz bizi naiz ni.

Miren (Hondarribia)

Ahobizi

<1234567891011121314151617181920212223>

Idatzi zure bizipenak

Euskaraldian, ariketa egiten ari zaren artean, egoera berriak aurkituko dituzu: lorpenak eta ezinak, ezusteko onak eta egoera zailak. Egoera hauek nola bizi dituzun jasotzeak zure hizkuntza-ohituren aldaketa-prozesuan lagunduko dizu. Gainontzeko partaideekin partekatzeak, antzeko egoerak bizi ditzaketen beste lagunak ere lagundu ditzake.

Gune hontan jaso eta zabalduko ditugu egunotako bizipenak.