Bizipenak

11 egunetan hamaika bizipen

 

11 egunetako ariketan egunez egun bizi ditugun esperientziak kontatzeko gonbitea egin nahi dizugu. Partekatu zure egunerokoan aurkitu dituzun egoerak eta hizkuntza ohiturak aldatzeko erabili dituzun estrategiak.

#HizkuntzaOhiturakAldatzenAriGara

Gaur goizean, nire auzoko Eroskira hurbildu naz. Esan beharra daukat, euskaraz berba eiten dotsiedala langileei beti, baño beraiek erderaz erantzuten badabe erderara aldatzen dot...

Kontua da, ordaintzeko orduan, langileari euskaraz hitz ein dotsadala:
- Kaixo, egun on!
- Egun on! ¿quieres bolsa?
- Ez, eskerrik asko.
- ¿Tarjeta cliente?
- Bai! (Zenbakiak euskaraz esan dotsedaz)
- Errepikatu mesedez, zenbakia ziurtatzeko.

Biak barrezka hasi gara. Txikitan ikastolan ikasi ebala esan dost baño bere egunerokotasunean ez dauala euskaraz berba eiten.
Mesedez eskatu dost, hurrengoetan euskaraz berba eiteko, amorrua emoten deutsola euskara apurka-apurka galtzen joatea.

AUPA EUSKARALDIA!!!

Eider (Bilbo)

Ahobizi

Berandu samar, baina atzo arte ez zait honelakorik gertatu, eta horren zain nengoen. Botika batean izan zen. Ez naiz sarri joaten bertara, etxetik hurbil beste bat dudalako, baina azkenaldian bertara joatea tokatu zait. Bertara sartu, eta bertako nagusiak nire txapa ikusi eta berehalaxe deitu die barruan zeuden beste bi langileri. Hauek txaparekin agertu dira. Hasi gara hizketan, eta botikan zegoen gainontzeko jendea adi egon da.
Pozik atera naiz botikatik eta pentsatu dut: "Benetan funtzionatzen du honek!" Eta zenbat honelako gertatzen ari ote diren Euskal Herriko beste hainbat txokotan!!

Aitor (Portugalete)

Ahobizi

Nik duela urte pare bat denda nahiz banketxe edota antzekoetan sartzen banaiz eta ni atenditzeko dagoena gaztea bada egiten diodan 1.galdera hauxe da: "Euskaraz bai". Gazte gehienek, hemen behientzat, eskola dela eta ezbadira ahobizi belarriprest baitira.
Pozgarria izan da niretzat atzo nire ohizko aseguru pertsonarekin aurreko harremanak gaztelaniaz izan direla eta nahiz eta nik momentuan txapa jarrita ez eta berak ere ez, nire galderari: "Euskeraz bai" berak erantzun: " Hablame que yo entiendo" eta horrela izan zen jarduketa osoa nik euskaraz eta berak erdaraz modu naturalean eta erosoa.
Hau da, atzoko erosotasuna danok batera ahalegina egiten ari garelako izan zen. Ez nintzen irla txiki bat sentitu eta giroa nuen lagun.
Eutsi goiari !!!

Manu (Bilbo)

Ahobizi

Belarriprest naiz.Euskera ikasi dut urte askoren zehar baina hitz egitea asko kostatzen zait.
Dena dela hitz egiten saiatzen naiz egunero,bai lanean, bai bankuan edo dendetan.
Ez da erraza, nire ondoan dagoen jende gehiena erdaldun da baina nk ahal dudan guztia egiten dut.

Arantza (Bilbo)

Belarriprest

Batzuetan gogorra.... gaur goizean bilera tekniko zailean, nahiz ta saiatu, erderaea pasa behar. Normaltasunez hartu dugu. Baina bi lankideekin betirako euskaraz aritzeko hitzartu dugu, beste bi belarriprest lankideekin jo ta ke. Andrearekin, euskaldunberria ere bai, orain ia dena euskeraz.... eta oliba dendako neskekin lehen aldiz gure hizkuntzan. Baina Bilboko kaleetan... lehen bezala omen da... hori ematen du

Ander (Bilbao)

Ahobizi

Nire belarriprest-txapa garbigailutik atera eta gero (erdi orduko programa laburra eta beroa, 30°C) esan ahal dut ezinhobea kalitatea duela. Harro harro nire txaparekin; kalean, lanean, etxeko garbigailuan...

Ana (Gasteiz)

Belarriprest

Orain dela hilabete batzuk auzoz aldatu nintzen, orain auzolagun asko ez ditut ezagutzen, baina berba egin dudan gutxienekin, beti erderaz egin dugu. Atzo, igogailua itxaroten nengoela, administratzailearen telefonoa apuntatzen, auzokide batek begiratu, txapa ikusi eta berea (belarriprest) erakutsi ta gero euskeraz laguntza eskeini zoztan. Biok etxera poz pozik joan ginen.

Oihane (Bilbo)

Ahobizi

Euskaraldiko lehenengo egunean, arraroa egin zitzaidan kuadrillako whatsApp taldean mezu guztiak euskaraz irakurtzea. Baita lagun batzurekin euskara erabiltzea, baina ohiturak aldatzen goaz, orain gaztelera entzutea eta irakurtzea egiten zait arraro. Oso ekimen polita!!

Ane (Lautada)

Ahobizi

Lehenik eta behin esan behar dut nire egunerokotasuna euskaraz bizi dudala, batez ere, nire lan esparrua euskaran oinarritzen delako eta, akaso, honegatik, erraz eta beti, nire lehen hitza euskaraz da. Baina Euskaraldian banuen nire erronka eta ez nola nahikoa, nire betiko kuadrila. Asteburuari urduritasunez ekin nion eta aitortu behar dut, etxetik kalerako bidean, hamaika buelta eman nizkiola buruari lagun arteko eguneroko elkarrizketa arruntari nola eta norekin ekin irudikatzeko.
Eta heldu nitzen gure ohiko topalekura eta ekin nion, natural natural ekin ere, nire harridurarako. Arratsaldea pasa genuen, betiko moduan, gai anitzetan murgilduta... Ez, betiko moduan ez, elebiko elkarrizketa aberatsetan murgilduta esan nahi nuen. Inork ez zuen Euskaraldia aipatu ere egin, Euskaraldian sartu ginen iskanbilarik gabe, goxo-goxo eta denak konplize bihurtu ginen, konplexurik gabe.
Itzela sentitu nuena!!!

Jasone (Arrasate)

Ahobizi

Larunbatean parrandan euskaldunak zirela ez nekien pertsona ugarirekin ibili nintzen euskaraz. Gainera atzo Donostiako Garberan ere hainbat "txapadun" ikusi nituen eta euskaraz aritu ginen. AUPA EUSKARALDIA!

Beñat (Irun)

Ahobizi

<12345678910111213141516171819202122>

Idatzi zure bizipenak

Euskaraldian, ariketa egiten ari zaren artean, egoera berriak aurkituko dituzu: lorpenak eta ezinak, ezusteko onak eta egoera zailak. Egoera hauek nola bizi dituzun jasotzeak zure hizkuntza-ohituren aldaketa-prozesuan lagunduko dizu. Gainontzeko partaideekin partekatzeak, antzeko egoerak bizi ditzaketen beste lagunak ere lagundu ditzake.

Gune hontan jaso eta zabalduko ditugu egunotako bizipenak.